侵陵 [ qīn líng ]
见“侵凌”。
渔侵 [ yú qīn ]
掠取,侵夺。
侵践 [ qīn jiàn ]
侵害践踏。
犯塞 [ fàn sāi ]
侵犯边塞。
荷扰 [ hé rǎo ]
纷扰;侵扰。
侵取 [ qīn qǔ ]
侵夺掠取。
困桡 [ kùn ráo ]
扰乱,侵害。
侵与 [ qīn yǔ ]
侵犯干预。
凌秽 [ líng huì ]
侵犯亵渎。
盗边 [ dào biān ]
侵犯边境。
陵诳 [ líng kuáng ]
侵凌欺骗。
犯寇 [ fàn kòu ]
遭到侵犯。
渔取 [ yú qǔ ]
侵夺占取。
吞剥 [ tūn bō ]
侵占剥削
冯襄 [ féng xiāng ]
谓漫溢侵陵。
侵并 [ qīn bìng ]
侵占兼并。 清 顾炎武 《寄弟纾及友人江南》诗之三:“田园已侵并,书卷亦剽夺。”
撄纷 [ yīng fēn ]
侵犯和纷乱。
内犯 [ nèi fàn ]
指外敌入侵。
侵星 [ qīn xīng ]
拂晓。此时星尚未落,故云。 南朝 宋 鲍照 《上浔阳还都道中》诗:“侵星赴早路,毕景逐前儔。” 闻人倓 注:“侵星,…
扇地 [ shàn dì ]
侵削地力。
融蚀 [ róng shí ]
消磨;侵蚀。
犯界 [ fàn jiè ]
侵犯边界。
淄蠹 [ zī dù ]
污染侵蚀。
钞犯 [ chāo fàn ]
抢掠,侵犯。
啮坏 [ niè huài ]
侵蚀破坏。